Jan Vonk

Jan en HerminekeMijn naam is Jan Vonk. Gedurende mijn gehele leven al woonachtig in Goudriaan. In het dagelijks leven getrouwd met Hermineke en thuis werkzaam in de landbouw.

Sinds 2012 mag ik de gemeente dienen als oudste, een taak met veel verantwoording, maar ook een taak die je erg afhankelijk maakt van de hemelse Vader. Als oudste draag ik verantwoording over de taakgroepen aanbidding, gebed en onderwijs. In dit werk wordt ik gelukkig erg geholpen door de taakgroep leiders, voor mij een bewijs dat de structuur van taakgroepen werkt in onze gemeente.

Zoals iedere gemeente is ook de Levensboom een lichaam. Dit betekent dat er verschillende leden zijn, ieder onmisbaar en uniek, maar ook dat het een bewegend geheel is. Als er beweging in het lichaam is betekent dit dat we ergens naar toe gaan, samen op weg. Gelukkig wijst het Hoofd de weg. Een lichaam waar het Hoofd het voor het zeggen heeft wandelt in het koninkrijk van God en is onderweg naar een eeuwige toekomst.

Voorwaar geen kleine woorden, zeker voor iemand die dit taalgebruik niet echt dagelijks gebruikt. Het betekent gewoon dat ik hoop en geloof dat God de baas is in onze gemeente en als we echt naar Hem luisteren gaat het zoals Hij wil en mogen we rekenen op een eeuwig leven met Hem.

Het besef van wandelen met God is iets dat al heel lang in mijn leven een rol speelt. In de loop der jaren is het zelfs een steeds grotere rol gaan spelen. Opgegroeid in een veilig gezin met nog een zus werd ik al vroeg bekend gemaakt met Jezus en alles wat daarbij hoort. Maar je kunt keurig naar de juiste school gaan, je ouders gehoorzamen en naar de kerk gaan, dat maakt je nog geen christen. Er komt een moment van bewuste keuze. Bij mij ging dat in een geleidelijk proces in mijn tienerjaren. Langzaam groeide het besef dat het allemaal echt waar is, er groeide daarmee een relatie met de levende God. En zoals in iedere relatie groeit dit nog ieder dag. Mijn studietijd en het daarbij behorende studentenleven is ook bepalend geweest. De juiste vrienden op de juiste momenten, dat is eigenlijk ook gemeente zijn.

Ik ben God heel dankbaar dat Hij mij heeft vastgehouden en vast houdt, iedere dag weer. Vanuit die zekerheid wil ik de gemeente dienen en mijn plaats innemen.